شبیه ماهیِ افتاده برخاکم که دریا هم

شبیه ماهیِ افتاده برخاکم که دریا هم زِمن غافل شده احوالِ تنها را نمی فهمد چنان درگِل نشسته قایقِ قلبم که بعداز تو دگر معنایِ برگرد به دریا را نمی فهمد بنازم دردِ عشقت را که چشمانم شده بی خواب زِیادش رفته خواب وُ طعمِ…

‍ ای کِه بُردی دل زِدستم گوش کن

‍ ای کِه بُردی دل زِدستم گوش کن من زِعشقت مست و، ازخودغافلم گُل فراوانست در عالم ولی بینِ گلها من به سمتت مایلم دیدمت با دیگری قلبم شکست آه وحسرت شد تمامِ حاصلم گفته بودی با وفا هستی چه شد؟ زود یادت رفت عهدت…

شبِ یلدایِ چشمانت

شبِ یلدایِ چشمانت قشنگست و، تماشایی نگاهِ پُر زِاحساست نشان از عشقِ رویایی مهناز_رنجی پرستوی_مهاجر

از دیده بُرون آمد اشک از غمِ تنهایی

‍ از دیده بُرون آمد اشک از غمِ تنهایی ای یار دلارامم وقت است که باز آیی ای درد توام درمان زین بیش مرنجانم کفراست اگر مارا دیگر تو نبخشایی باعشوه گری دلْ را از سینه بُرون بُردی حاکم شده ای بردلْ ای عشقِ اهورایی…

بپوشان رویِ خود امشب تو ای ماهِ جهان افروز

بپوشان رویِ خود امشب تو ای ماهِ جهان افروز که مَه سیما دلارامم به دیدار آمده امشب دوچشمِ من شده روشن،سَرای دلْ شده گلشن درونِ سینه ام شادی پدیدار آمده امشب مهناز_رنجی پرستوی_مهاجر

‍ “گرفته ام به بغل درد خستگی ها را”

“گرفته ام به بغل درد خستگی ها را” امید نیست ببینم طلوعِ فردا را غمت چنان زده آتش به خرمنِ جانم صدای آه وُ فغانش گرفته دنیا را شبیه قایقِ درگِل نشسته ام بی تو که بُرده غم زِدلش آرزویِ دریا را چگونه شرح دهم…

با قَساوت بالِ پروازم شکستی لااقل

با قَساوت بالِ پروازم شکستی لااقل از قفس بیرون مَینداز که من جَلد ِتوام مهنازرنجی پرستویمهاجر

صبحدم خورشیدِ رُخسارت نَمایانْ گر شود

صبحدم خورشیدِ رُخسارت نَمایانْ گر شود شَمسِ عالم رویِ خود پنهان کُند گردد خِجل مهناز_رنجی پرستوی_مهاجر

منم آن عاشقِ مُفلس که نگارم به نگاهی

منم آن عاشقِ مُفلس که نگارم به نگاهی دل ودین،هوش وحواسم همه را بُرده زِدستم مهنازرنجی پرستوی مهاجر

قلبم زِ دردِ هجر به غم مُبتلا شده است

قلبم زِ دردِ هجر به غم مُبتلا شده است بارانِ اشکْ هم زِ دو چشمم رهاشده است مَنعم چه می کنید زِعشقش که سال هاست دل داده ام زِ دست برایم خدا شده است مهناز_رنجی پرستوی_مهاجر