خدا عنانِ دلم را به دلستان داده ست

خدا عنانِ دلم را به دلستان داده ست برایِ کشتنِ من دستِ او کمان داده ست زِغمزه تیرِ پِیاپی اگر به قلبم زد چه غم خداست طبیبم، همانْ که جان داده ست صبور باش دلا ! گرچه غرقِ خون هستی بِدان زِ رحمتِ خود، عاشقانْ…

چون بلبلِ عاشق پیِ دیدارِ تو هستم

چون بلبلِ عاشق پیِ دیدارِ تو هستم از روزِ ازل مست وُ گرفتارِ تو هستم بُلبل برود باغ که بیند رخِ گل ها من در طلبِ دیدنِ رخسارِ تو هستم پنهان چه کنی عشقِ مرا ای گلِ زیبا بگذار بدانند هوا دارِ تو هستم گاهی…

*ای زندگی بردار دست از امتحانم *

*ای زندگی بردار دست از امتحانم * رنج فراوانی کشیده جسم و جانم تا کِی به آزارم بکوشی مَردم آزار فرسوده گشت از غم، تمامِ استخوانم گفتی صبوری کن ولی هرگز نگفتی غم را چگونه از درونِ دلْ بِرانم هرکس به رخسارم نظر چون کرد،…

به امّیدی نِشستم برسر راهت که برگردی

به امّیدی نِشستم برسر راهت که برگردی ندانستم به احساست نِشسته گردِ دلسردی سَفر کردی فراموشم کنی امّا ندانستی برایِ دیدنت عمری شده کارم جهانگردی چو فهمیدی شدم عاشق؛ رها کردی مرا رفتی دلِ عاشقْ شِکستن نیست از رسمِ جوانمردی برایِ خاطر دشمن شکستی عهدو…

بهار بی تو دلگیر وُ همانند زمستان است

بهار بی تو دلگیر وُ همانند زمستان است قَبایش سبز اما دردلش سرما وُ بوران است نمی آیی به دیدارم که سالِ من شود تحویل چه می دانی که چشمانم زِغم در گیرِ باران است به ظاهر می زنم لبخند تا دَردم شود پنهان ولی…

از دیده بُرون آمد اشک از غمِ تنهایی

‍ از دیده بُرون آمد اشک از غمِ تنهایی ای یار دلارامم وقت است که باز آیی ای درد توام درمان زین بیش مرنجانم کفراست اگر مارا دیگر تو نبخشایی باعشوه گری دلْ را از سینه بُرون بُردی حاکم شده ای بردلْ ای عشقِ اهورایی…

‍ “گرفته ام به بغل درد خستگی ها را”

“گرفته ام به بغل درد خستگی ها را” امید نیست ببینم طلوعِ فردا را غمت چنان زده آتش به خرمنِ جانم صدای آه وُ فغانش گرفته دنیا را شبیه قایقِ درگِل نشسته ام بی تو که بُرده غم زِدلش آرزویِ دریا را چگونه شرح دهم…